غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲
ای آن که ترا سعی به درمان من ست
منعم مکن از باده که نقصان من ست
حیف ست که بعد من به میراث رود
این یک دو سه خم که در شبستان من ست
غالب دهلوی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۴دانیم که آیین شکایت نه نکوست
- شمارهٔ ۲۵دستم به کلید مخزنی می بایست
- شمارهٔ ۲۶غالب به سخن گرچه کست همسر نیست
- شمارهٔ ۲۷آن خسته که در نظر به جز یارش نیست
- شمارهٔ ۲۸اوراق زمانه درنوشتیم و گذشت
- شمارهٔ ۲۹تا موکب شهریار زین راه گذشت
- شمارهٔ ۳۰غالب غم روزگار ناکامم کشت
- شمارهٔ ۳۱ای کرده به آرایش گفتار بسیچ
درباره‌ی غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.