پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶

زان دوست که جان قالب مهر و وفاست

گر دیر رسد پاسخ مکتوب رواست

زان اشک که ریخت دیده هنگام رقم

فی الجمله نورد نامه دشوارگشاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸آن را که عطیه ازل در نظرست
  2. شمارهٔ ۱۹خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
  3. شمارهٔ ۲۰آن را که ز دست بی زری پامال ست
  4. شمارهٔ ۲۱هر چند زمانه مجمع جهال ست
  5. شمارهٔ ۲۲ای آن که ترا سعی به درمان من ست
  6. شمارهٔ ۲۳بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
  7. شمارهٔ ۲۴دانیم که آیین شکایت نه نکوست
  8. شمارهٔ ۲۵دستم به کلید مخزنی می بایست
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.