پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸

آن را که عطیه ازل در نظرست

هر چند بلا بیش طرب بیشترست

فرق ست میان من و صنعان در کفر

بخشش دگر و مزد عبادت دگرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰آن را که ز دست بی زری پامال ست
  2. شمارهٔ ۲۱هر چند زمانه مجمع جهال ست
  3. شمارهٔ ۲۲ای آن که ترا سعی به درمان من ست
  4. شمارهٔ ۲۳بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
  5. شمارهٔ ۲۴دانیم که آیین شکایت نه نکوست
  6. شمارهٔ ۲۵دستم به کلید مخزنی می بایست
  7. شمارهٔ ۲۶غالب به سخن گرچه کست همسر نیست
  8. شمارهٔ ۲۷آن خسته که در نظر به جز یارش نیست
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.