پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

هر کس ز حقیقت خبری داشته است

بر خاک ره عجز سری داشته است

زاهد ز خدا ارم به دعوی طلبد

شداد همانا پسری داشته است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
  2. شمارهٔ ۲۰آن را که ز دست بی زری پامال ست
  3. شمارهٔ ۲۱هر چند زمانه مجمع جهال ست
  4. شمارهٔ ۲۲ای آن که ترا سعی به درمان من ست
  5. شمارهٔ ۲۳بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
  6. شمارهٔ ۲۴دانیم که آیین شکایت نه نکوست
  7. شمارهٔ ۲۵دستم به کلید مخزنی می بایست
  8. شمارهٔ ۲۶غالب به سخن گرچه کست همسر نیست
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.