غالب دهلوی
شمارهٔ ۳
گر دل ز شرر زدوده باشم خود را
ور بر دم تیغ سوده باشم خود را
حاشا که ز تو ربوده باشم خود را
با خوی تو آزموده باشم خود را
غالب دهلوی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵بر دل ز دو دیده فتح بابست این خواب
- شمارهٔ ۶بینایی چشم مهر و ماهست این خواب
- شمارهٔ ۷یک روز به ترک یاوه گویی غالب
- شمارهٔ ۸غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب
- شمارهٔ ۹در عالم بی زری که تلخ ست حیات
- شمارهٔ ۱۰خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
- شمارهٔ ۱۱ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
- شمارهٔ ۱۲غالب روش مردم آزاد جداست
درباره‌ی غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.