پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۸

غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب

هم بیم عدو دارم و هم ذوق حبیب

تاریخ ولادت من از عالم قدس

هم شورش شوق آمد و هم لفظ غریب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
  2. شمارهٔ ۱۱ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
  3. شمارهٔ ۱۲غالب روش مردم آزاد جداست
  4. شمارهٔ ۱۳کس را نبود رخی بدین سان که تراست
  5. شمارهٔ ۱۴در خورد تبر بود درختی که مراست
  6. شمارهٔ ۱۵هستم ز می امید سرمست و بس است
  7. شمارهٔ ۱۶زان دوست که جان قالب مهر و وفاست
  8. شمارهٔ ۱۷هر کس ز حقیقت خبری داشته است
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.