شمارهٔ ۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۹در عالم بی زری که تلخ ست حیات
2. شمارهٔ ۱۰خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
3. شمارهٔ ۱۱ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
4. شمارهٔ ۱۲غالب روش مردم آزاد جداست
5. شمارهٔ ۱۳کس را نبود رخی بدین سان که تراست
6. شمارهٔ ۱۴در خورد تبر بود درختی که مراست
7. شمارهٔ ۱۵هستم ز می امید سرمست و بس است
8. شمارهٔ ۱۶زان دوست که جان قالب مهر و وفاست