پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۶

بینایی چشم مهر و ماهست این خواب

پیرایه پیکر نگاهست این خواب

بر صحت ذات شه گواهست این خواب

بیداری بخت پادشاهست این خواب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب
  2. شمارهٔ ۹در عالم بی زری که تلخ ست حیات
  3. شمارهٔ ۱۰خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
  4. شمارهٔ ۱۱ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
  5. شمارهٔ ۱۲غالب روش مردم آزاد جداست
  6. شمارهٔ ۱۳کس را نبود رخی بدین سان که تراست
  7. شمارهٔ ۱۴در خورد تبر بود درختی که مراست
  8. شمارهٔ ۱۵هستم ز می امید سرمست و بس است
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.