شمارهٔ ۱۱

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۳کس را نبود رخی بدین سان که تراست
2. شمارهٔ ۱۴در خورد تبر بود درختی که مراست
3. شمارهٔ ۱۵هستم ز می امید سرمست و بس است
4. شمارهٔ ۱۶زان دوست که جان قالب مهر و وفاست
5. شمارهٔ ۱۷هر کس ز حقیقت خبری داشته است
6. شمارهٔ ۱۸آن را که عطیه ازل در نظرست
7. شمارهٔ ۱۹خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
8. شمارهٔ ۲۰آن را که ز دست بی زری پامال ست