شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲غالب روش مردم آزاد جداست
2. شمارهٔ ۱۳کس را نبود رخی بدین سان که تراست
3. شمارهٔ ۱۴در خورد تبر بود درختی که مراست
4. شمارهٔ ۱۵هستم ز می امید سرمست و بس است
5. شمارهٔ ۱۶زان دوست که جان قالب مهر و وفاست
6. شمارهٔ ۱۷هر کس ز حقیقت خبری داشته است
7. شمارهٔ ۱۸آن را که عطیه ازل در نظرست
8. شمارهٔ ۱۹خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست