پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۲

یارب سودی به روزگاران ما را

وجه گل و مل به نوبهاران ما را

صرف نمک و جو چه قدر خواهد شد

گنجینه این صومعه داران ما را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴ای دوست به سوی این فرومانده بیا
  2. شمارهٔ ۵بر دل ز دو دیده فتح بابست این خواب
  3. شمارهٔ ۶بینایی چشم مهر و ماهست این خواب
  4. شمارهٔ ۷یک روز به ترک یاوه گویی غالب
  5. شمارهٔ ۸غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب
  6. شمارهٔ ۹در عالم بی زری که تلخ ست حیات
  7. شمارهٔ ۱۰خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
  8. شمارهٔ ۱۱ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.