غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۹
گر گرد ز گنج گهری برخیزد
مپسند که دود از جگری برخیزد
منت نتوان نهاد بر کدیه گران
بنشین که به خدمت دگری برخیزد
غالب دهلوی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۱غالب غم روزگار و بارش نکشد
- شمارهٔ ۴۲روی تو به آفتاب تابان ماند
- شمارهٔ ۴۳امروز شراره ای به داغم زده اند
- شمارهٔ ۴۴آن کز اثر طمع نشانش آرند
- شمارهٔ ۴۵چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
- شمارهٔ ۴۶یارب نفس شراره خیزم بخشند
- شمارهٔ ۴۷قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند
- شمارهٔ ۴۸او راست اگر هزار چیزم بخشند
درباره‌ی غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.