پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند

از بخشش خاص تا چه چیزم بخشند

امید که صرف رونمای تو شود

جانی که به روز رستخیزم بخشند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹این خواب که روشناس روزش گویند
  2. شمارهٔ ۵۰امروز که روز عید نوروز بود
  3. شمارهٔ ۵۱آن مرد که زن گرفت دانا نبود
  4. شمارهٔ ۵۲زانجا که دلم به وهم در بند نبود
  5. شمارهٔ ۵۳منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟
  6. شمارهٔ ۵۴هر چند خرد ز تاب می پست شود
  7. شمارهٔ ۵۵باید که جهانی دگر ایجاد شود
  8. شمارهٔ ۵۶باید که دلت ز غصه در هم نشود
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.