پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

روی تو به آفتاب تابان ماند

خوی تو به سیل در بیابان ماند

زین گونه که تار و مار باشد گویی

زلف تو به ما خانه خرابان ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴آن کز اثر طمع نشانش آرند
  2. شمارهٔ ۴۵چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
  3. شمارهٔ ۴۶یارب نفس شراره خیزم بخشند
  4. شمارهٔ ۴۷قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند
  5. شمارهٔ ۴۸او راست اگر هزار چیزم بخشند
  6. شمارهٔ ۴۹این خواب که روشناس روزش گویند
  7. شمارهٔ ۵۰امروز که روز عید نوروز بود
  8. شمارهٔ ۵۱آن مرد که زن گرفت دانا نبود
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.