پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

بادست غم آن باد که حاصل ببرد

آب رخ هوشمند و غافل ببرد

بگذاشته ام خمی ز صهبا به پسر

کش انده مرگ پدر از دل ببرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷وقت ست که آسمان موجه نازد
  2. شمارهٔ ۳۸گیرم که ز دهر رسم غم برخیزد
  3. شمارهٔ ۳۹گر گرد ز گنج گهری برخیزد
  4. شمارهٔ ۴۰ای آن که هما اسیر دامت باشد
  5. شمارهٔ ۴۱غالب غم روزگار و بارش نکشد
  6. شمارهٔ ۴۲روی تو به آفتاب تابان ماند
  7. شمارهٔ ۴۳امروز شراره ای به داغم زده اند
  8. شمارهٔ ۴۴آن کز اثر طمع نشانش آرند
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.