فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ آنم که به پیمانه من ساقی دهر
- شمارهٔ ۶۲ دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
- شمارهٔ ۶۳ خوابی که بود نشان بخت فیروز
- شمارهٔ ۶۴ ای روی تو همچو مهر گیتی افروز
- شمارهٔ ۶۵ چون درد ته پیاله باقی ست هنوز
- شمارهٔ ۶۶ ای داده به باد عمر در لهو و فسوس
- شمارهٔ ۶۷ ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیش
- شمارهٔ ۶۸ زین موی که بر میان تست ای بدکیش
- شمارهٔ ۶۹ در بزم نشاط خستگان را چه نشاط
- شمارهٔ ۷۰ در باغ مراد ما ز بیداد تگرگ
- شمارهٔ ۷۱ داری چه هراس جان ستانی از مرگ؟
- شمارهٔ ۷۲ شب چیست سویدای دل اهل کمال
- شمارهٔ ۷۳ این رسم که بخشیده شاهی هر سال
- شمارهٔ ۷۴ شام آمد و رفت سر به پابوس خیال
- شمارهٔ ۷۵ در عشق بود عرض تمنا مشکل
- شمارهٔ ۷۶ آن را که بود درستیی در فرجام
- شمارهٔ ۷۷ شاها هر چند وایه جوی آمده ام
- شمارهٔ ۷۸ هر چند شبی که میهمانش کردم
- شمارهٔ ۷۹ رنجورم و می به دهر درمان بودم
- شمارهٔ ۸۰ در سینه ز غم زخم سنانی دارم
- شمارهٔ ۸۱ نی کشته زخم ناوک و شمشیرم
- شمارهٔ ۸۲ تا کی رمدم شفق تراشد از چشم
- شمارهٔ ۸۳ غالب آزاده موحد کیشم
- شمارهٔ ۸۴ غالب به گهر ز دوده زاد شمم
- شمارهٔ ۸۵ خواهم که دگر سخن به پیغاره نم
- شمارهٔ ۸۶ شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
- شمارهٔ ۸۷ در عهد تو و منست در هفت اقلیم
- شمارهٔ ۸۸ تا میکش و جوهر دو سخنور داریم
- شمارهٔ ۸۹ زین سان که همیشه در روانی ماییم
- شمارهٔ ۹۰ نازم به نشاط این چنین برگشتن
- شمارهٔ ۹۱ شرطست به دهر در مظفر گشتن
- شمارهٔ ۹۲ غالب چو ز دامگه بدر جستم من
- شمارهٔ ۹۳ بر قول تو اعتماد نتوان کردن
- شمارهٔ ۹۴ هر چند توان بی سر و سامان بودن
- شمارهٔ ۹۵ ای تیره زمین که بوده ای بستر من
- شمارهٔ ۹۶ راهی ست ز عبد تا حضور الله
- شمارهٔ ۹۷ ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
- شمارهٔ ۹۸ یارب به جهانیان دل خرم ده
- شمارهٔ ۹۹ هر چند که زشت و ناسزاییم همه
- شمارهٔ ۱۰۰ ای جام شراب شادکامی زده ای
- شمارهٔ ۱۰۱ گر پرورش مهر نه زان دل بودی
- شمارهٔ ۱۰۲ گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
- شمارهٔ ۱۰۳ ای آن که به راه کعبه رویی داری
- شمارهٔ ۱۰۴ تا چند به هنگامه سلامت باشی
- شمارهٔ ۱۰۵ عمریست که در خم خمارم ساقی
- شمارهٔ ۱۰۶ صبحست و همای فیض و گیتی دامی
- شمارهٔ ۱۰۷ آنی تو که شخص مردمی را چشمی
- شمارهٔ ۱۰۸ در کلبه من اگر غباری بینی
- شمارهٔ ۱۰۹ جانی ست مرا ز غم شماری در وی
- شمارهٔ ۱۱۰ گویند جهانیان دورویند، مگوی
- شمارهٔ ۱۱۱ یارب تو کجایی که به ما زر ندهی
- شمارهٔ ۱۱۲ دارم دل شاد و دیده بینایی
متن اشعار به نقل از گنجور.