پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۸۳

غالب آزاده موحد کیشم

بر پاکی خویشتن گواه خویشم

گفتی به سخن به رفتگان کس نرسد

از بازپسین نکته گزاران پیشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۵خواهم که دگر سخن به پیغاره نم
  2. شمارهٔ ۸۶شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
  3. شمارهٔ ۸۷در عهد تو و منست در هفت اقلیم
  4. شمارهٔ ۸۸تا میکش و جوهر دو سخنور داریم
  5. شمارهٔ ۸۹زین سان که همیشه در روانی ماییم
  6. شمارهٔ ۹۰نازم به نشاط این چنین برگشتن
  7. شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
  8. شمارهٔ ۹۲غالب چو ز دامگه بدر جستم من
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.