پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۸۹

زین سان که همیشه در روانی ماییم

سرچشمه راز آسمانی ماییم

بخشی ز دساتیر بود نامه ما

ساسان ششم به کاردانی ماییم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
  2. شمارهٔ ۹۲غالب چو ز دامگه بدر جستم من
  3. شمارهٔ ۹۳بر قول تو اعتماد نتوان کردن
  4. شمارهٔ ۹۴هر چند توان بی سر و سامان بودن
  5. شمارهٔ ۹۵ای تیره زمین که بوده ای بستر من
  6. شمارهٔ ۹۶راهی ست ز عبد تا حضور الله
  7. شمارهٔ ۹۷ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
  8. شمارهٔ ۹۸یارب به جهانیان دل خرم ده
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.