پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۴

هر چند توان بی سر و سامان بودن

بازیچه خوی زشت نتوان بودن

بالله که ز دشنه بر جگر سخت ترست

از کرده خویشتن پشیمان بودن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۶راهی ست ز عبد تا حضور الله
  2. شمارهٔ ۹۷ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
  3. شمارهٔ ۹۸یارب به جهانیان دل خرم ده
  4. شمارهٔ ۹۹هر چند که زشت و ناسزاییم همه
  5. شمارهٔ ۱۰۰ای جام شراب شادکامی زده ای
  6. شمارهٔ ۱۰۱گر پرورش مهر نه زان دل بودی
  7. شمارهٔ ۱۰۲گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
  8. شمارهٔ ۱۰۳ای آن که به راه کعبه رویی داری
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.