پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۹

هر چند که زشت و ناسزاییم همه

در عهده رحمت خداییم همه

ور جلوه دهد چنان که ماییم همه

شایسته نفت و بوریاییم همه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱گر پرورش مهر نه زان دل بودی
  2. شمارهٔ ۱۰۲گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
  3. شمارهٔ ۱۰۳ای آن که به راه کعبه رویی داری
  4. شمارهٔ ۱۰۴تا چند به هنگامه سلامت باشی
  5. شمارهٔ ۱۰۵عمریست که در خم خمارم ساقی
  6. شمارهٔ ۱۰۶صبحست و همای فیض و گیتی دامی
  7. شمارهٔ ۱۰۷آنی تو که شخص مردمی را چشمی
  8. شمارهٔ ۱۰۸در کلبه من اگر غباری بینی
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.