پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۸

یارب به جهانیان دل خرم ده

در دعوی جنت آشتی با هم ده

شداد پسر نداشت باغش از تست

آن مسکن آدم به بنی آدم ده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰ای جام شراب شادکامی زده ای
  2. شمارهٔ ۱۰۱گر پرورش مهر نه زان دل بودی
  3. شمارهٔ ۱۰۲گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
  4. شمارهٔ ۱۰۳ای آن که به راه کعبه رویی داری
  5. شمارهٔ ۱۰۴تا چند به هنگامه سلامت باشی
  6. شمارهٔ ۱۰۵عمریست که در خم خمارم ساقی
  7. شمارهٔ ۱۰۶صبحست و همای فیض و گیتی دامی
  8. شمارهٔ ۱۰۷آنی تو که شخص مردمی را چشمی
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.