پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۷

ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه

رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه

تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا

چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۹هر چند که زشت و ناسزاییم همه
  2. شمارهٔ ۱۰۰ای جام شراب شادکامی زده ای
  3. شمارهٔ ۱۰۱گر پرورش مهر نه زان دل بودی
  4. شمارهٔ ۱۰۲گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
  5. شمارهٔ ۱۰۳ای آن که به راه کعبه رویی داری
  6. شمارهٔ ۱۰۴تا چند به هنگامه سلامت باشی
  7. شمارهٔ ۱۰۵عمریست که در خم خمارم ساقی
  8. شمارهٔ ۱۰۶صبحست و همای فیض و گیتی دامی
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.