پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۵

ای تیره زمین که بوده ای بستر من

هر خاک که با تست همه بر سر من

زر بهر کسان و بهر من دانه و دام

ای مادر دیگران و مادندر من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۷ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
  2. شمارهٔ ۹۸یارب به جهانیان دل خرم ده
  3. شمارهٔ ۹۹هر چند که زشت و ناسزاییم همه
  4. شمارهٔ ۱۰۰ای جام شراب شادکامی زده ای
  5. شمارهٔ ۱۰۱گر پرورش مهر نه زان دل بودی
  6. شمارهٔ ۱۰۲گر ذوق سخن به دهر آیین بودی
  7. شمارهٔ ۱۰۳ای آن که به راه کعبه رویی داری
  8. شمارهٔ ۱۰۴تا چند به هنگامه سلامت باشی
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.