پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۸۸

تا میکش و جوهر دو سخنور داریم

شأن دگر و شوکت دیگر داریم

در میکده پیریم که میکش از ماست

در معرکه تیغیم که جوهر داریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۰نازم به نشاط این چنین برگشتن
  2. شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
  3. شمارهٔ ۹۲غالب چو ز دامگه بدر جستم من
  4. شمارهٔ ۹۳بر قول تو اعتماد نتوان کردن
  5. شمارهٔ ۹۴هر چند توان بی سر و سامان بودن
  6. شمارهٔ ۹۵ای تیره زمین که بوده ای بستر من
  7. شمارهٔ ۹۶راهی ست ز عبد تا حضور الله
  8. شمارهٔ ۹۷ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.