غالب دهلوی
شمارهٔ ۸۷
در عهد تو و منست در هفت اقلیم
برخاستن امید و خون گشتن بیم
از جلوه چه ماند تا بسازند بهشت
از شعله چه ماند تا بتابند جحیم
غالب دهلوی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸۹زین سان که همیشه در روانی ماییم
- شمارهٔ ۹۰نازم به نشاط این چنین برگشتن
- شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
- شمارهٔ ۹۲غالب چو ز دامگه بدر جستم من
- شمارهٔ ۹۳بر قول تو اعتماد نتوان کردن
- شمارهٔ ۹۴هر چند توان بی سر و سامان بودن
- شمارهٔ ۹۵ای تیره زمین که بوده ای بستر من
- شمارهٔ ۹۶راهی ست ز عبد تا حضور الله
درباره‌ی غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.