پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

تا کی رمدم شفق تراشد از چشم

هر دم مژه خون به روی پاشد از چشم

قطع نظر از چشم دلی نیزم هست

بینید که خسته تر نباشد از چشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴غالب به گهر ز دوده زاد شمم
  2. شمارهٔ ۸۵خواهم که دگر سخن به پیغاره نم
  3. شمارهٔ ۸۶شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
  4. شمارهٔ ۸۷در عهد تو و منست در هفت اقلیم
  5. شمارهٔ ۸۸تا میکش و جوهر دو سخنور داریم
  6. شمارهٔ ۸۹زین سان که همیشه در روانی ماییم
  7. شمارهٔ ۹۰نازم به نشاط این چنین برگشتن
  8. شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.