غالب دهلوی
شمارهٔ ۸۴
غالب به گهر ز دوده زاد شمم
زان رو به صفای دم تیغ ست دمم
چون رفت سپهبدی زدم چنگ به شعر
شد تیر شکسته نیاکان قلمم
غالب دهلوی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸۶شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
- شمارهٔ ۸۷در عهد تو و منست در هفت اقلیم
- شمارهٔ ۸۸تا میکش و جوهر دو سخنور داریم
- شمارهٔ ۸۹زین سان که همیشه در روانی ماییم
- شمارهٔ ۹۰نازم به نشاط این چنین برگشتن
- شمارهٔ ۹۱شرطست به دهر در مظفر گشتن
- شمارهٔ ۹۲غالب چو ز دامگه بدر جستم من
- شمارهٔ ۹۳بر قول تو اعتماد نتوان کردن
درباره‌ی غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.