پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۷۸

هر چند شبی که میهمانش کردم

بر خویش به لابه مهربانش کردم

آه از دل هیچگه میاسای که من

در وصل ز خویش بدگمانش کردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۰در سینه ز غم زخم سنانی دارم
  2. شمارهٔ ۸۱نی کشته زخم ناوک و شمشیرم
  3. شمارهٔ ۸۲تا کی رمدم شفق تراشد از چشم
  4. شمارهٔ ۸۳غالب آزاده موحد کیشم
  5. شمارهٔ ۸۴غالب به گهر ز دوده زاد شمم
  6. شمارهٔ ۸۵خواهم که دگر سخن به پیغاره نم
  7. شمارهٔ ۸۶شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
  8. شمارهٔ ۸۷در عهد تو و منست در هفت اقلیم
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.