پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

آن را که بود درستیی در فرجام

هم محرم خاص آید و هم مرجع عام

آسان نبود کشاکش پاس قبول

زنهار نگردی به نکویی بدنام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸هر چند شبی که میهمانش کردم
  2. شمارهٔ ۷۹رنجورم و می به دهر درمان بودم
  3. شمارهٔ ۸۰در سینه ز غم زخم سنانی دارم
  4. شمارهٔ ۸۱نی کشته زخم ناوک و شمشیرم
  5. شمارهٔ ۸۲تا کی رمدم شفق تراشد از چشم
  6. شمارهٔ ۸۳غالب آزاده موحد کیشم
  7. شمارهٔ ۸۴غالب به گهر ز دوده زاد شمم
  8. شمارهٔ ۸۵خواهم که دگر سخن به پیغاره نم
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.