فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۱ گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۲ به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۳ ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۴ ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۵ من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۶ گذشت از نظرم یار سرگران فریاد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۷ فروغ گوهر دل از سر زبان تابد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۸ مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد
- غزل شمارهٔ ۳۶۶۹ به درد و داغ دل بیقرار می چسبد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۰ قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۱ نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۲ شبی ستاره دولت به بام ما افتد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۳ اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۴ زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۵ ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۶ دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۷ ز می فروغ لب یار بیشتر گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۸ ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۷۹ ز چهره تو نگه داغدار برگردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۰ تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۱ ز بردباری من موج می شود لنگر
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۲ ز کاهلی به نظرها جوان گران گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۳ ملایمت سپر خصم تندخو گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۴ ملایمت سپر خصم تندخو گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۵ ز چهره تو نظرها پرآب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۶ حجاب پرده چشم پرآب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۷ خوشا سعادت آن دل که آب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۸ گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۸۹ به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۰ به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۱ کجا حریص ملول از گزند می گردد؟
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۲ سخن ز لعل لبت آبدار می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۳ فلک ز لنگر من باوقار می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۴ مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۵ اگر بهانه طفلان تمام می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۶ ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۷ سری که در ره او بی کلاه می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۸ ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟
- غزل شمارهٔ ۳۶۹۹ زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۰ ملال در دل بی مدعا نمی گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۱ ز می پرستی خود لاله برنمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۲ دل رمیده ملول از سفر نمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۳ نصیب خلق زیاد از نعم نمی گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۴ نمرده، عمر کسی جاودان نمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۵ جهان حیات کسی را ضمان نمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۶ بغیر اشک که راه نگاه من بندد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۷ ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بندد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۸ زبان شِکوهٔ ما لعل یار می‌بندد
- غزل شمارهٔ ۳۷۰۹ کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۰ ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۱ جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۲ چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۳ فروغ ذره به چشم من آب می آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۴ نظاره لب میگون خمار می آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۵ چه نکهت است که باد بهار می آرد؟
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۶ کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۷ نشاط عالم فانی ملال می‌آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۸ جواب نامه ما را صبا نمی آرد
- غزل شمارهٔ ۳۷۱۹ چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد
- غزل شمارهٔ ۳۷۲۰ طراوتی که ز رخسار یار می بارد
متن اشعار به نقل از گنجور.