پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۳۶۰۱ راه مقصود طی از آبله پا نشود
  2. غزل شمارهٔ ۳۶۰۲ مانع شور جنون سلسله پا نشود
  3. غزل شمارهٔ ۳۶۰۳ چهره شوخ به یک رنگ مصور نشود
  4. غزل شمارهٔ ۳۶۰۴ چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟
  5. غزل شمارهٔ ۳۶۰۵ دل عاشق تهی از اشک دمادم نشود
  6. غزل شمارهٔ ۳۶۰۶ عشق را پرده ناموس نگهبان نشود
  7. غزل شمارهٔ ۳۶۰۷ سر آشفته ز دستار بسامان نشود
  8. غزل شمارهٔ ۳۶۰۸ حسن را حلقه خط مانع رفتن نشود
  9. غزل شمارهٔ ۳۶۰۹ به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشود
  10. غزل شمارهٔ ۳۶۱۰ مانع گرمروان ساعت سنگین نشود
  11. غزل شمارهٔ ۳۶۱۱ تن حجاب سفر جان هوایی نشود
  12. غزل شمارهٔ ۳۶۱۲ رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد
  13. غزل شمارهٔ ۳۶۱۳ عاشق دلشده هرچند که آواز دهد
  14. غزل شمارهٔ ۳۶۱۴ دل ما سلطنت فقر به سامان ندهد
  15. غزل شمارهٔ ۳۶۱۵ حسن از دیدن خود بر سر بیداد آید
  16. غزل شمارهٔ ۳۶۱۶ بس که در سینه من تیر پی تیر آید
  17. غزل شمارهٔ ۳۶۱۷ بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آید
  18. غزل شمارهٔ ۳۶۱۸ بی خبر از در من یار مگر باز آید
  19. غزل شمارهٔ ۳۶۱۹ چشم دارم که مه نو سفرم باز آید
  20. غزل شمارهٔ ۳۶۲۰ چون قلم بر سر غمنامه هجران آید
  21. غزل شمارهٔ ۳۶۲۱ بوی دل از نفس باد صبا می‌آید
  22. غزل شمارهٔ ۳۶۲۲ حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟
  23. غزل شمارهٔ ۳۶۲۳ به کف شعله اگر نقد شرر می‌آید
  24. غزل شمارهٔ ۳۶۲۴ سرخوش از صحبت ارباب هوس می آید
  25. غزل شمارهٔ ۳۶۲۵ چشم آیینه گر از خواب بهم می آید
  26. غزل شمارهٔ ۳۶۲۶ از لب خلق دم باد خزان می‌آید
  27. غزل شمارهٔ ۳۶۲۷ خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آید
  28. غزل شمارهٔ ۳۶۲۸ کلکم از سیر بدخشان سخن می آید
  29. غزل شمارهٔ ۳۶۲۹ دلبری از خم گیسوی سخن می آید
  30. غزل شمارهٔ ۳۶۳۰ گر خس و خار ز گرداب برون می آید
  31. غزل شمارهٔ ۳۶۳۱ ناله ای کز دل بیدرد برون می آید
  32. غزل شمارهٔ ۳۶۳۲ اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آید
  33. غزل شمارهٔ ۳۶۳۳ خط ز خال لب جانانه برون می آید
  34. غزل شمارهٔ ۳۶۳۴ دعوی عشق ز هر بوالهوسی می‌آید
  35. غزل شمارهٔ ۳۶۳۵ آب در دیده پیمانه می می آید
  36. غزل شمارهٔ ۳۶۳۶ چشم پرحرف و لب بوسه ربا می باید
  37. غزل شمارهٔ ۳۶۳۷ هر طرف لاله رخی هست، نظر می باید
  38. غزل شمارهٔ ۳۶۳۸ سرو بستان حیا غنچه جبین می باید
  39. غزل شمارهٔ ۳۶۳۹ عاشق آزرده و محزون و غمین می باید
  40. غزل شمارهٔ ۳۶۴۰ از تماشا دل افسرده ما نگشاید
  41. غزل شمارهٔ ۳۶۴۱ تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشاید
  42. غزل شمارهٔ ۳۶۴۲ بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچید
  43. غزل شمارهٔ ۳۶۴۳ شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردید
  44. غزل شمارهٔ ۳۶۴۴ نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردید
  45. غزل شمارهٔ ۳۶۴۵ درد می را به من خاک نشین بگذارید
  46. غزل شمارهٔ ۳۶۴۶ لاله از رشک رخت خون جگر می گرید
  47. غزل شمارهٔ ۳۶۴۷ چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسید
  48. غزل شمارهٔ ۳۶۴۸ در جهان کس می عشرت نتوانست کشید
  49. غزل شمارهٔ ۳۶۴۹ تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشید
  50. غزل شمارهٔ ۳۶۵۰ از دل خونشده هرکس که شرابی نکشید
  51. غزل شمارهٔ ۳۶۵۱ حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید
  52. غزل شمارهٔ ۳۶۵۲ پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید
  53. غزل شمارهٔ ۳۶۵۳ می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید
  54. غزل شمارهٔ ۳۶۵۴ هرکه آسودگی از عالم امکان جوید
  55. غزل شمارهٔ ۳۶۵۵ غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟
  56. غزل شمارهٔ ۳۶۵۶ دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
  57. غزل شمارهٔ ۳۶۵۷ خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید
  58. غزل شمارهٔ ۳۶۵۸ خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد
  59. غزل شمارهٔ ۳۶۵۹ بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد
  60. غزل شمارهٔ ۳۶۶۰ ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

متن اشعار به نقل از گنجور.