فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱۸۱ باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۳ تر نسازد گریه های ابر نیسانی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۵ خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۶ چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۷ در دل هر قطره آماده است دریایی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۹ گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند
- غزل شمارهٔ ۱۹۰ جامه آزادگی چالاک باشد سرو را
- غزل شمارهٔ ۱۹۱ دردمندی سر به گردون می رساند آه را
- غزل شمارهٔ ۱۹۲ ناتوانی از اجابت نیست مانع آه را
- غزل شمارهٔ ۱۹۳ هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را
- غزل شمارهٔ ۱۹۴ کاسه زانوست جام جم دل آگاه را
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ نیست پروای فنای خود دل وارسته را
- غزل شمارهٔ ۱۹۷ گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را
- غزل شمارهٔ ۱۹۸ از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را
- غزل شمارهٔ ۱۹۹ بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۱ نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۲ دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۳ عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۴ پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۵ می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ می کند پامال، تن آخر دل آسوده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۹ از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را
- غزل شمارهٔ ۲۱۰ از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را
- غزل شمارهٔ ۲۱۱ از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۲ در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۳ می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۴ می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۵ طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را
- غزل شمارهٔ ۲۱۶ چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را
- غزل شمارهٔ ۲۱۸ هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را
- غزل شمارهٔ ۲۲۰ سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را
- غزل شمارهٔ ۲۲۱ نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۲ می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟
- غزل شمارهٔ ۲۲۵ کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۶ بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را
- غزل شمارهٔ ۲۲۹ کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۰ از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۲ صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۴ از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۵ چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۶ چهره ات بال سمندر می کند آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۸ یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را
متن اشعار به نقل از گنجور.