فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۱ سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۲ غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۳ عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۴ زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۵ بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۶ شورش سودای ما افلاک را معمور داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۷ تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۸ لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۹ کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۰ یاد ایامی که دریای مروت جوش داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۱ از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۲ تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۳ شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۴ آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۵ پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۶ قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۷ طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۸ جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۹ یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۰ هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۱ حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۲ تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۳ زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۴ ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۵ دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۶ هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۷ در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۸ همت مردانه ما از می حمرا گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۹ می توان با همت سرشار از دنیا گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۰ همچو برق از عالم اسباب می باید گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۱ از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۲ نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۳ در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۴ همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۵ می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۶ برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۷ کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۸ از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۹ عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۰ مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۱ روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۲ از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۳ پیش خط تازه آن سرو بستان بهشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۴ آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۵ هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۶ هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۷ از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۸ لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۹ تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۰ گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۱ آنچه از خط یار را بر غنچه مستور رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۲ چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۳ هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۴ بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۵ دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۶ زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۷ وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۸ قطره خونی شد از دست نگارینش چکید
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۹ سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۸۰ زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
متن اشعار به نقل از گنجور.