پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

۸۶۷ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ نالیدن بلبل ار چه موزون باشد
  2. شمارهٔ ۳۰۲ عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
  3. شمارهٔ ۳۰۳ عمر تو درین هوس هبا خواهد شد
  4. شمارهٔ ۳۰۴ دل در پی دلبر بسفر خواهد شد
  5. شمارهٔ ۳۰۵ از رای تو کارها نکو خواهد شد
  6. شمارهٔ ۳۰۶ چون موم بدست غم زبون باید شد
  7. شمارهٔ ۳۰۷ آلوده مشو که پاک می باید شد
  8. شمارهٔ ۳۰۸ عمر تو که بر خیره چنان ضایع شد
  9. شمارهٔ ۳۰۹ گه شانه زبان در خم گیسوت کشد
  10. شمارهٔ ۳۱۰ آن شمع دراز قد که جز سر نکشد
  11. شمارهٔ ۳۱۱ زلف تو دلم برد و بقصد جان شد
  12. شمارهٔ ۳۱۲ با ذوق لب تو باده گر می کوشد
  13. شمارهٔ ۳۱۳ روی تو نقاب همچنان می پوشد
  14. شمارهٔ ۳۱۴ سودای تو در چشم خرد ناخنه شد
  15. شمارهٔ ۳۱۵ سحر بنفشه موی اگر بشکافد
  16. شمارهٔ ۳۱۶ رفت آنکه ز چشم اشک چو لولو بچکد
  17. شمارهٔ ۳۱۷ بیداد جهان بسر نخواهد آمد
  18. شمارهٔ ۳۱۸ خصم تو که سر تیز تر از تیر آمد
  19. شمارهٔ ۳۱۹ در زرم چوکس تو بآواز آمد
  20. شمارهٔ ۳۲۰ بر یاد تو جان من چو دمساز آمد
  21. شمارهٔ ۳۲۱ انگام سحر باد صبا می آمد
  22. شمارهٔ ۳۲۲ هر گوهر معنی که دلم کرد پسند
  23. شمارهٔ ۳۲۳ گفتی که بگو حال دل غم پیوند
  24. شمارهٔ ۳۲۴ دیدی که دگر بی رخ آن سرو بلند
  25. شمارهٔ ۳۲۵ ای باد صبا ، بخاک پایت سوگند
  26. شمارهٔ ۳۲۶ یارم چو سوار سوی میدان راند
  27. شمارهٔ ۳۲۷ ایّام بر آنست که تا بتواند
  28. شمارهٔ ۳۲۸ پروانۀ تو عمید اصلاً بنخواند
  29. شمارهٔ ۳۲۹ بستان دلم،ارنه غم زمن بستاند
  30. شمارهٔ ۳۳۰ لعل تو طریق مهربانی داند
  31. شمارهٔ ۳۳۱ با عشق تو خوشدلی در ایّام نماند
  32. شمارهٔ ۳۳۲ اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند
  33. شمارهٔ ۳۳۳ اهل طبرستان همه چون فاخته‌اند
  34. شمارهٔ ۳۳۴ چشم و دل من زبس که پر غم شده اند
  35. شمارهٔ ۳۳۵ زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
  36. شمارهٔ ۳۳۶ نام کف تو چو پیش دشمن بردند
  37. شمارهٔ ۳۳۷ از جور که بر سرو بلندت مردند
  38. شمارهٔ ۳۳۸ صاحبنظران چو شمع در بر گیرند
  39. شمارهٔ ۳۳۹ اقبال تو با سپهر و اختر بزند
  40. شمارهٔ ۳۴۰ چون کالبدم ز روح وا پردازند
  41. شمارهٔ ۳۴۱ چوگان زلفان که سوی میدان یازند
  42. شمارهٔ ۳۴۲ با چشم تو باد چشم عبهر بکند
  43. شمارهٔ ۳۴۳ وقتست که باز بلبل آشوب کند
  44. شمارهٔ ۳۴۴ وقتست که بلبل بگل آواز کند
  45. شمارهٔ ۳۴۵ وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند
  46. شمارهٔ ۳۴۶ قلب صف عقل عقربی می شکند
  47. شمارهٔ ۳۴۷ هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
  48. شمارهٔ ۳۴۸ با آنکه دلم ز وصل خرم نکند
  49. شمارهٔ ۳۴۹ پیوسته دلم میل بسوی تو کند
  50. شمارهٔ ۳۵۰ شاید که دلم میل بسوی تو کند
  51. شمارهٔ ۳۵۱ در کار جهان کسی که اندیشه کند
  52. شمارهٔ ۳۵۲ بر یاد قدت دل رهی ناله کند
  53. شمارهٔ ۳۵۳ هر چند ز نرگس صفت چشم کنند
  54. شمارهٔ ۳۵۴ آنها که مرا بعشوه مغرور کنند
  55. شمارهٔ ۳۵۵ وقتست که گلها بنیایند و روند
  56. شمارهٔ ۳۵۶ این قوم بجز غصه و دردت ندهد
  57. شمارهٔ ۳۵۷ هر کس که رخ و قد نگارم بیند
  58. شمارهٔ ۳۵۸ آنان که طریق علم می پیمایند
  59. شمارهٔ ۳۵۹ دیده ز فراق تو زیان می بیند
  60. شمارهٔ ۳۶۰ عشّاق نه از غم جوانی گریند

متن اشعار به نقل از گنجور.