پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۶

این قوم بجز غصه و دردت ندهد

جز خون جگر هیچ بخودت ندهند

بسیار چو تیغ اگر زنی سر برسنگ

تا گرم نباشی آب سردت ندهند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۸آنان که طریق علم می پیمایند
  2. شمارهٔ ۳۵۹دیده ز فراق تو زیان می بیند
  3. شمارهٔ ۳۶۰عشّاق نه از غم جوانی گریند
  4. شمارهٔ ۳۶۱گفتم که ترا ماه زمین می گویند
  5. شمارهٔ ۳۶۲راز من و تو چو هر کسی می گویند
  6. شمارهٔ ۳۶۳گر زانکه ترا غم دلی روی نمود
  7. شمارهٔ ۳۶۴روزی دل من ز جست و جویی ناسود
  8. شمارهٔ ۳۶۵گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.