پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۴

روزی دل من ز جست و جویی ناسود

پای طلبم ز بس تکاپو فرود

چون رزق و اجل نکاست هیچ و نفزود

پیمودن خاک باد پیمودن بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۶روزی لبم از رخ تو بوسی بر بود
  2. شمارهٔ ۳۶۷انگشت گزان چو دیدمش خشم آلود
  3. شمارهٔ ۳۶۸ای دل اگرت چه دیده بس رنج نمود
  4. شمارهٔ ۳۶۹تیغ تو گیاهیست که مردم درود
  5. شمارهٔ ۳۷۰از بهر چه لاله بر سر کرد بود
  6. شمارهٔ ۳۷۱خورشید اگر چه در جهان فرد برد
  7. شمارهٔ ۳۷۲وقتی که مرا می طرب در سر بود
  8. شمارهٔ ۳۷۳آسوده تنی کز تو بتیمار بود
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.