شمارهٔ ۳۷۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۷۴صدرا تو مکن غمز که آن غدر بود
2. شمارهٔ ۳۷۵جایی که فراق آن دلفروز بود
3. شمارهٔ ۳۷۶خاک طبرستان ز طرب دلکش بود
4. شمارهٔ ۳۷۷چون روی ترا آیینه در پیش بود
5. شمارهٔ ۳۷۸مهرت ز ستم همیشه در میغ بود
6. شمارهٔ ۳۷۹معشوقه چو شاهد و باندام بود
7. شمارهٔ ۳۸۰آنرا که بمردمی اشارت نبود
8. شمارهٔ ۳۸۱زلف تو اگر جعد بغایت نبود