شمارهٔ ۳۸۱

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۸۳پیش از توغم در نهان من بود
2. شمارهٔ ۳۸۴دی اسب مرا گفت که نیکو نبود
3. شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرقآنرا که بوصل تو پناهی نبود
4. شمارهٔ ۳۸۶آن شد که مرا دل و توانایی بود
5. شمارهٔ ۳۸۷جایی که چنان صید ز دامی برود
6. شمارهٔ ۳۸۸وقتست که گل تاج سر انگشت شود
7. شمارهٔ ۳۸۹چون باد اجل هم نفس مرد شود
8. شمارهٔ ۳۹۰چون نرگس نیم خفته بیدار شود