شمارهٔ ۳۸۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۸۴دی اسب مرا گفت که نیکو نبود
2. شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرقآنرا که بوصل تو پناهی نبود
3. شمارهٔ ۳۸۶آن شد که مرا دل و توانایی بود
4. شمارهٔ ۳۸۷جایی که چنان صید ز دامی برود
5. شمارهٔ ۳۸۸وقتست که گل تاج سر انگشت شود
6. شمارهٔ ۳۸۹چون باد اجل هم نفس مرد شود
7. شمارهٔ ۳۹۰چون نرگس نیم خفته بیدار شود
8. شمارهٔ ۳۹۱زین باقی عمر کام حاصل نشود