پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۹

چون باد اجل هم نفس مرد شود

چون صبح زانده نفسش سرد شود

خورشید که کس نیست ازو پر دل تر

از بیم فرو شدن همی زرد شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۱زین باقی عمر کام حاصل نشود
  2. شمارهٔ ۳۹۲گر باد در آن طرّة دلخواه شود
  3. شمارهٔ ۳۹۳گر سوز دلم یک نفس آهسته شود
  4. شمارهٔ ۳۹۴هرگونه زراه صدق گویند شود
  5. شمارهٔ ۳۹۵وقتست که گل حریف پیمانه شود
  6. شمارهٔ ۳۹۶تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود
  7. شمارهٔ ۳۹۷چشمت که همیشه چشم من تر خواهد
  8. شمارهٔ ۳۹۸هر سوخته کو شادی عالم خواهد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.