پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۷

چشمت که همیشه چشم من تر خواهد

وز پی آبی آب زهر در خواهد

زنهار رها مکن که دیگر خواهد

بیمار آن به که آب کمتر خواهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۹دل باز مرا خوار و خجل می خواهد
  2. شمارهٔ ۴۰۰چون از دلم حکایتی ساز نهد
  3. شمارهٔ ۴۰۱شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
  4. شمارهٔ ۴۰۲چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید
  5. شمارهٔ ۴۰۳گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
  6. شمارهٔ ۴۰۴باغ از گل و لاله ار چه می آراید
  7. شمارهٔ ۴۰۵این مردم چشم من همی نا ساید
  8. شمارهٔ ۴۰۶آنرا که بدت زلف دلکش باید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.