پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۹

دل باز مرا خوار و خجل می خواهد

از من رخ آن شمع چگل می خواهد

جان می خواهد یا رو بدو خواهم داد

زیرا که چنانست که دل می خواهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۱شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
  2. شمارهٔ ۴۰۲چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید
  3. شمارهٔ ۴۰۳گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
  4. شمارهٔ ۴۰۴باغ از گل و لاله ار چه می آراید
  5. شمارهٔ ۴۰۵این مردم چشم من همی نا ساید
  6. شمارهٔ ۴۰۶آنرا که بدت زلف دلکش باید
  7. شمارهٔ ۴۰۷هرچند فضول عیش کم می‌باید
  8. شمارهٔ ۴۰۸گل را همه ساز و رنگ و بومی باید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.