پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۷

هرچند فضول عیش کم می‌باید

چیزی ز برای دفع غم می‌باید

گرچه امل دراز ما بیهده‌ای‌ست

از بهر خوشیّ عمر هم می‌باید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۹می خوارگی اندر مه دی می باید
  2. شمارهٔ ۴۱۰آنرا که ز ملک آب و جاهی باید
  3. شمارهٔ ۴۱۱هر سال که غنچه را قبا تنگ آید
  4. شمارهٔ ۴۱۲جانرا غم تو هیچ خوشتر ناید
  5. شمارهٔ ۴۱۳بی یاد تو از من نفسی برناید
  6. شمارهٔ ۴۱۴نه از دل کس بوی طرب می‌آید
  7. شمارهٔ ۴۱۵شمعم که سرم آفت تن می آید
  8. شمارهٔ ۴۱۶هر بد که زگردش زمن می آید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.