پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۱

هر سال که غنچه را قبا تنگ آید

سرمایه اش آن عارض گل رنگ آید

هم رنگ رخ تو دست گیری کندش

هر گاه که پای لاله در سنگ آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۳بی یاد تو از من نفسی برناید
  2. شمارهٔ ۴۱۴نه از دل کس بوی طرب می‌آید
  3. شمارهٔ ۴۱۵شمعم که سرم آفت تن می آید
  4. شمارهٔ ۴۱۶هر بد که زگردش زمن می آید
  5. شمارهٔ ۴۱۷چشمم جو بران روی نکو می آید
  6. شمارهٔ ۴۱۸چون یادم از آن روی نکو می آید
  7. شمارهٔ ۴۱۹دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید
  8. شمارهٔ ۴۲۰چشم ز میان تو نشان هیچ ندید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.