پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۳

بی یاد تو از من نفسی برناید

با محنت هجر تو کسی برناید

گفتی که فلان در سر این کار شود

ترسم که بدین کار بسی برناید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۵شمعم که سرم آفت تن می آید
  2. شمارهٔ ۴۱۶هر بد که زگردش زمن می آید
  3. شمارهٔ ۴۱۷چشمم جو بران روی نکو می آید
  4. شمارهٔ ۴۱۸چون یادم از آن روی نکو می آید
  5. شمارهٔ ۴۱۹دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید
  6. شمارهٔ ۴۲۰چشم ز میان تو نشان هیچ ندید
  7. شمارهٔ ۴۲۱می نتوانم اشک فراوان بارید
  8. شمارهٔ ۴۲۲گر تیغ سر انگشت تو صد را ببرید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.