پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۱

می نتوانم اشک فراوان بارید

خون جگر از دیده چو باران بارید

صد گونه بهانه بیش بر باید ساخت

تا بی تو دو قطره اشک بتوان بارید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۳کو دیده که تا بر وطن خود گرید
  2. شمارهٔ ۴۲۴بیداری چشم و خواب بختم نگرید
  3. شمارهٔ ۴۲۵هنگام صبوحست حریفان خیزید
  4. شمارهٔ ۴۲۶چون زلف ترا کار ببالا برسید
  5. شمارهٔ ۴۲۷لطف تو بآشنا و بیگانه رسید
  6. شمارهٔ ۴۲۸آنان که ز وصلشان دلم می‌بالید
  7. شمارهٔ ۴۲۹ای وصل تو بر تراز تمنای امید
  8. شمارهٔ ۴۳۰گر در همه عمر خویش فرصت جوید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.