پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۵

هنگام صبوحست حریفان خیزید

وان باقی دوشین بقدح در ریزید

یک لحظه ز بند نیک و بد بگریزید

در بی خبریّ و بی خودی آویزید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۷لطف تو بآشنا و بیگانه رسید
  2. شمارهٔ ۴۲۸آنان که ز وصلشان دلم می‌بالید
  3. شمارهٔ ۴۲۹ای وصل تو بر تراز تمنای امید
  4. شمارهٔ ۴۳۰گر در همه عمر خویش فرصت جوید
  5. شمارهٔ ۴۳۱خصمت که ره قضای بد می جوید
  6. شمارهٔ ۴۳۲ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر
  7. شمارهٔ ۴۳۳مانند دو چشمیم من و آن دلبر
  8. شمارهٔ ۴۳۴تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.