پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۳

مانند دو چشمیم من و آن دلبر

در نیک و بد زمانه با هم یاور

هر شب تا روز خفته با یکدیگر

یک روز ندیده یکدگر را بنظر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۵تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
  2. شمارهٔ ۴۳۶در طبع تو ناکسی و در دست تو زر
  3. شمارهٔ ۴۳۷تا شاخ شکوفه سیم خود کرد نثار
  4. شمارهٔ ۴۳۸بستند گرو با نفس مشک تتار
  5. شمارهٔ ۴۳۹در کار سخن رنج کشیدم بسیار
  6. شمارهٔ ۴۴۰تا هست گل سعادت ای دوست ببار
  7. شمارهٔ ۴۴۱ای فتنه شده ززلف پستت بیدار
  8. شمارهٔ ۴۴۲ای دل سخن زلف مشوّش بگذار
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.