پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۹

در کار سخن رنج کشیدم بسیار

و اکنون زسخن شدم بیک ره بیزار

من کار سخن راست بکردم چونگار

لیکن بسخن راست نمی گردد کار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴۱ای فتنه شده ززلف پستت بیدار
  2. شمارهٔ ۴۴۲ای دل سخن زلف مشوّش بگذار
  3. شمارهٔ ۴۴۳رو مرغ نشاط را بپرواز گذار
  4. شمارهٔ ۴۴۴آمد دی و دستهای فرو بست از کار
  5. شمارهٔ ۴۴۵تا دست بسر و بن بر آورد چنار
  6. شمارهٔ ۴۴۶این پیش نیاز کرده از زر دیوار
  7. شمارهٔ ۴۴۷برخیز و دوای این دل تنگ بیار
  8. شمارهٔ ۴۴۸ای از رسرشک باران از ابر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.