کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۴۳۵
تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
اندر سر من نماند از عقل اثر
این عقل بود که خانه پر لعل و گهر
چشمم همه شب گشاده می دارد در؟
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۳۷تا شاخ شکوفه سیم خود کرد نثار
- شمارهٔ ۴۳۸بستند گرو با نفس مشک تتار
- شمارهٔ ۴۳۹در کار سخن رنج کشیدم بسیار
- شمارهٔ ۴۴۰تا هست گل سعادت ای دوست ببار
- شمارهٔ ۴۴۱ای فتنه شده ززلف پستت بیدار
- شمارهٔ ۴۴۲ای دل سخن زلف مشوّش بگذار
- شمارهٔ ۴۴۳رو مرغ نشاط را بپرواز گذار
- شمارهٔ ۴۴۴آمد دی و دستهای فرو بست از کار
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.